Inloggen

Integrale Vroeghulp van vroeger tot nu.

    Anne de Boer
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 91
    Door Anne de Boer 1222 dagen geleden

    Categorieën: Praktijkvoorbeelden, Kind en gezin, Vroegsignalering, Diagnostiek, Eén gezin één plan


     0/5 Sterren (0)

    Integrale Vroeghulp van vroeger tot nu.

    Het verhaal van Caroline.
    Caroline is moeder van drie kinderen en is zo'n tien jaar geleden bij de IVH terecht gekomen. In de afgelopen jaren is er veel veranderd en verbeterd en dat is maar goed ook. Zelf heeft Caroline deze ontwikkelingen goed kunnen volgen in de acht jaar dat ze in de klankbordgroep van stichting Vroeghulp Rotterdam Rijnmond zit. In een interview blikken we terug op de afgelopen jaren en geeft Caroline tips als ervaringsdeskundige.

    Terugblik
    Al tijdens de zwangerschap van haar eerste kind, André, voelde Caroline dat er iets niet pluis was; de baby reageerde heftig op impulsen van buitenaf. Ook na de geboorte huilde de baby veel, maar bezorgdheid van de ouders werd weggewuifd door de mensen in hun omgeving. Twee jaar later kregen ze nog een tweeling, wat voor de nodige commotie zorgde in het gezin. André kon deze grote verandering niet aan en schreeuwde om hulp met onhandelbare driftbuien.

    Een zoektocht naar hulp.
    Niet wetende waar de ouders moesten beginnen, stapten ze naar de huisarts. De huisarts erkende het probleem maar wist eigenlijk niet goed hoe en waar de ouders geholpen konden worden en verwees Caroline naar de GGZ. De huisarts redeneerde dat zowel Caroline als  André begeleiding nodig hadden en dat de GGZ de knoop wel kon ontwarren. Hier werden ze niet serieus genomen waardoor  het gezin steeds meer het gevoel kreeg van het kastje naar de muur gestuurd te worden. Na een cursus ‘Opvoeden Zo!’ heeft het consultatiebureau het gezin verwezen naar Stichting Vroeghulp en vanaf dat moment viel alles op zijn plek. Stichting Vroeghulp bood een luisterend oor, nam de vraag en de zorg van Caroline en haar man serieus en toonde begrip voor de situatie van het gezin.

    De ouders wilden André inschrijven bij het Medisch Kleuter Dagverblijf, maar op dat moment was hij nog niet gediagnosticeerd. De wachtlijst voor het MKD was bijna een jaar; iets waar ze in hun situatie niet op konden wachten. Gelukkig bood Vroeghulp hier ook een helpende hand door in gesprek te gaan. André kon daardoor ambulante begeleiding thuis krijgen. Caroline is heel tevreden over de samenwerking en begeleiding die ze zowel vanuit Vroeghulp als het MKD kregen.

    Één lo-keten van hulpverleners.
    “De laatste jaren spreken veel organisaties en gemeenten over ‘één loket’. Ouders moeten één loket krijgen waar ze terecht kunnen. Ik spreek zelf liever over ’lo-keten’. Er is nu eenmaal een keten aan hulpverleners, die allemaal hun waardevolle rol vervullen. Je weet niet waar een ouder of een gezin zich binnen die keten meldt. Daarom zou één loket zijn doel voorbij schieten. Iedere schakel in de keten moet kunnen signaleren en als ‘lo-keten’ functioneren. Vroeghulp zorgt ervoor dat je niet van hot naar her wordt gestuurd, maar dan moet een huisarts ook op de hoogte zijn van waar hij naar kan verwijzen." vertelt Caroline.

    Een aantal jaar later begon ook de tweelingbroer Damian driftbuien te krijgen en kwamen de ouders opnieuw in een zoektocht. Gelukkig bood Vroeghulp weer begeleiding en werd er al snel PDD-nos gediagnosticeerd. Opnieuw zorgde Vroeghulp voor versoepeling van lange wachtlijsten en begeleiding in gesprekken met instanties en scholen.  

    Veel verbeterd en gedigitaliseerd
    Inmiddels zijn alle kinderen tieners. Er is in de afgelopen tien jaar veel gedigitaliseerd. Zo is er nu ontzettend veel informatie te vinden op het internet en bestaat het digitaal platform Integrale Vroeghulp dat gebruikt kan worden om informatie en ervaringen met elkaar te delen en contact te maken met gelijkgestemden of professionals. Daarnaast wordt het gebruikt om een digitaal dossier aan te maken per gezin. In de tijd van Caroline was dit er niet, hoewel ze hier wel graag gebruik van zou hebben gemaakt.

    "Het is fijn om één plek te hebben waar je altijd en overal terecht kunt voor al je papierwerk en bovendien informatie met de mensen die je kind en je gezin omringen snel te kunnen delen. Ook is het fijn dat er nu een plek is waar ik andere ouders kan vinden die weten hoe het is om bezorgd te zijn over de ontwikkeling van je kind. Zelf kwam ik wel eens met mijn bezorgdheden bij mensen uit de omgeving, maar dat werd niet serieus genomen. Als dit platform er 10 jaar geleden was geweest, had dit mij heel veel gescheeld. Ik hoop dat dit andere ouders voor een groot deel kan ontzorgen". 

    In het blad Vroeg van juni 2014 is het vervolgverhaal van Damian te lezen. 

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers