Inloggen
Vakgroep Rotterdam

Vakgroep Rotterdam


 0/5 Sterren (0)

Luuk en zijn stap van zorg naar onderwijs

    Susan Osterop
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 30
    Door Susan Osterop in de groep Vakgroep Rotterdam 760 dagen geleden

    Categorie├źn: Praktijkvoorbeelden, Kind en gezin, Onderwijs en Zorg, Ketennetwerk


     0/5 Sterren (0)

    Luuk en zijn stap van zorg naar onderwijs

    Luuk is net zes jaar en gaat sinds de zomervakantie naar groep 3 van een cluster 4-school van Stichting Horizon. Vergeleken met BeO-groep ‘Tweety’ van De kleine Plantage is dat een grote stap. Hij voelt zich een hele bink, maar het gemis aan busbegeleiding in het leerlingenvervoer en de veranderde structuur en communicatie met alle nieuwe mensen die Luuk omringen, vallen hem en zijn moeder niet altijd even makkelijk. Toen Luuk vier jaar was, werd PDD-NOS en ADHD bij hem vastgesteld. Na de peuterschool bezocht hij een MKD in een andere gemeente, Babylon, De kleine Plantage en nu het Speciaal Onderwijs.

    Een ondernemend buitenkind
    “Luuk is een echt buitenkind”, vertelt zijn moeder trots. “Op zondag kijkt hij de wijzers vooruit tot hij buiten mag spelen. Hij is al sinds kleins af aan gek op timmeren, boren en straten maken. Hij is slim en creatief en maakt prachtige kunstwerken. Regelmatig komt hij met uitvindingen die regelrecht in ‘het beste idee van Nederland’ kunnen. Zo maakte hij onlangs van een stok en een stuk schuurpapier een ‘hoogschuurmachine’, zodat ik mijn nieuwe kozijnen kon schuren.” Luuk kreeg zeven maanden geleden een zusje, waarvoor hij vanaf dag één erg lief is geweest. Hij is een trotse, zorgzame grote broer.
    Luuk werd drie en een halve week te vroeg geboren. Omdat hij erg blauw zag na de geboorte, werd hij aan de beademing gelegd. Het duurde twee weken voor hij naar huis mocht. Na thuiskomst huilde hij veel ’s nachts, maar toen het ritme er eenmaal inzat, was het een makkelijke baby. Hij was gefascineerd door draadjes en labeltjes. Pas met negen maanden rolde hij zich om, maar met dertien maanden deed hij alles wat een normale dreumes ook doet, dus ook lopen. Vanaf dat moment kregen zijn ouders te maken met een zeer ondernemend jongetje, dat bovendien geen enkel gevaar zag. Hij kon maar moeilijk tot spelen komen.

    De eerste gedeelde zorg
    Met twee en een half jaar ging Luuk naar de peuterschool. De juffen waren daar hartverwarmend en heel alert. Na zes maanden vertelde één van de juffen dat Luuk niet meedeed met de groep. Ze stelde zijn ouders voor om verder te kijken. Dit maakte enerzijds veel verdriet los, maar het was ook een opluchting: eindelijk iemand die onze zorgen deelt en het ook ziet. Een pedagoog van de peuterschool deed een observatie en tegelijkertijd maakte het gezin kennis met de zorgcoördinator van Stichting Vroeghulp Rotterdam. Zij werd in de jaren daarna hun rots in de branding. Na een aantal kennismakingsgesprekken vond een bespreking in het team Vroeghulp plaats, waar ook de peuterschool bij was uitgenodigd. Het advies luidde: dagbehandeling MKD.

    Het ene MKD is het andere niet
    Luuk werd vervolgens in een MKD buiten Rotterdam geobserveerd en behandeld. Er was hier geen kinderarts. Eerst ging hij vijf maanden naar een groep voor kinderen van 0 – 4. Vervolgens kreeg hij – net als bij de BeO – kleuteronderwijs en behandeling in één groep. De leidsters waren erg lief voor Luuk, maar in de groep liet hij zich pas na een half jaar een beetje zien. Thuis vertoonde hij dagelijks moeilijk gedrag. Hij deed rare dingen of dingen die niet mochten. Hij wist van ellende niet wat hij moest doen, pestte de dieren en kwam niet tot spelen. Luuk verliet dit MKD na één jaar, zonder diagnose. Opnieuw volgde een gesprek met de zorgcoördinator van Vroeghulp. Luuk werd aangemeld bij Babylon, waar de diagnose ADHD en PDD-NOS werd gesteld.
    Toen Luuk met vijf jaar op De kleine Plantage kwam, ervoeren zijn ouders dit als een warm nest. Alles was er voorhanden en de mensen die met Luuk werkten, waren betrokken en deskundig. Het afreageren thuis werd minder. Zijn ouders ervoeren met name het contact met de pedagogisch medewerksters (via het schriftje, tussentijdse telefoontjes of bij het wegbrengen) als een belangrijke ondersteuning. “Van dit MKD zouden er echt meer moeten zijn”, is moeders conclusie. “Het MKD heeft een belangrijke basis gelegd voor de ontwikkeling van Luuks sociale vaardigheden. De combinatie van onderwijs en behandeling en het feit dat hij met tien kinderen in een groep zat, vond ik wel heel intensief voor hem. Zeker omdat hij in een groep zat met een paar hele drukke kinderen.”

    De stap van zorg naar onderwijs
    Ook bij De kleine Plantage moet men vooruit kijken. Een half jaar na de start van de behandeling volgde het advies om Luuk aan te melden voor Cluster 4 onderwijs. In februari werd hij aangemeld bij het CvI en toen werd het stil. Na een informatie avond van De Piloot (ook cluster 4), besloten zijn ouders dat het zelf brengen en halen in combinatie met de onzekere huisvestingsplannen en noodgebouwen van de school, Luuk geen goede basis boden. Ze namen contact op met Horizon en besloten dat dit de beste plek voor hem zou zijn. Pas eind juni kregen ze te horen dat er een plekje voor hem was, omdat de indicatie aanvraag was blijven liggen. Half augustus kon hij beginnen. Deze onzekerheid gaf veel spanning.

    Koude douche of warme overgang
    Inmiddels is Luuk begonnen in groep 3. Hier is hij hartelijk ontvangen, maar de overgang is desondanks (erg) groot. Luuk wordt vervoerd met het leerlingenvervoer van de gemeente (zonder busbegeleiding) en er wordt niet vanzelfsprekend gewerkt met een schriftje. Het contact moet nu meer uit de ouders zelf komen in plaats van andersom. Zijn moeder maakt zich daarnaast zorgen om Luuk’s veiligheid voor en na school (de chauffeur brengt de kinderen niet in de klas, maar zet ze voor de deur af).Hij

    Als zijn moeder het voor het zeggen heeft, mag met name de overgang van de dagbehandeling naar het vervolgonderwijs verbeterd worden. “Als ouder moet je je goed voelen bij de plek waar je kind naartoe gaat. Zorg daarom als ontvangende school voor een warme overgang. Dat scheelt heel veel. Het luistert bij deze kinderen heel nauw.”

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers