Inloggen
Vakgroep Rotterdam

Vakgroep Rotterdam


 0/5 Sterren (0)

Samuel ging naar een observatiegroep

    Susan Osterop
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 37
    Door Susan Osterop in de groep Vakgroep Rotterdam 937 dagen geleden

    Categorie├źn: Praktijkvoorbeelden, Kind en gezin, Vroegsignalering, Onderwijs en Zorg, Ketennetwerk


     0/5 Sterren (0)

    Samuel ging naar een observatiegroep

    Samuel is een talentvol jongetje die veel van muziek en dansen houdt. Zoals iedere jongen, is hij dol op auto’s, steppen, fietsen en buitenspelen. In het kinderdagverblijf rijdt hij dan ook graag zijn groepsgenootjes rond in een trapkar. Zijn ouders hebben het volste vertrouwen in hun vierjarige zoon. In het najaar van 2009 bezocht hij twaalf weken de observatiegroep ‘Vuurtoren’ van De kleine Plantage. Met een uitgebreid advies nam hij afscheid van zijn leidsters om (na een tijdelijke overbrugging bij zijn oude kinderdagverblijf) vanaf de zomer van 2010 dagbehandeling te krijgen in een medisch kleuterdagverblijf in de eigen regio. Voor het zover was, hebben heel wat mensen zich met Samuel bezig gehouden.

    Signaleren en vertrouwen
    “Bij het consultatiebureau viel het de verpleegkundigen op dat Samuel zich vooral motorisch wat trager ontwikkelde. We kregen steeds een nieuwe verpleegkundige. Toen onze vertrouwde arts van het consultatiebureau haar zorg over zijn ontwikkeling uitsprak, konden we pas doorpakken.” Samuel kreeg vervolgens fysiotherapie. Thuis ging het prima, maar op het kinderdagverblijf trok de leiding na een tijdje aan de bel. De groep van Samuel was groot en doordat hij anders communiceerde, leidde dit soms tot conflicten met andere kinderen. “De leidsters stelden een observatie voor. Het observatieverslag van de schoolbegeleidingsdienst kwam hard aan. We schrokken van het autistische beeld dat de pedagoog schetste. Dit sloot niet aan bij het beeld dat wij van Samuel hebben. De toon was erg negatief en vooral gericht op wat Samuel niet kon en niet wat hij allemaal wel kon. Natuurlijk merkten we wel iets aan Samuel, maar we hebben altijd het gevoel gehad dat hij er met zijn eigen talenten wel komt.”

    Casemanager van Bureau Jeugdzorg zorgt voor beweging
    Samuels ouders kregen van Bureau Jeugdzorg een fijne casemanager. Die besloot zelf naar Samuel te kijken en was positiever. Ze raadde zijn ouders een observatie bij een nabijgelegen Medisch Kleuter Dagverblijf aan. Daar was echter een wachtlijst van een jaar, waar niemand beweging in kreeg. In de Vuurtorengroep kon Samuel in het najaar van 2009 terecht. “Dit was een buitenregionale plaatsing, wat betekende dat wij Samuel dagelijks heen en weer moesten rijden. We moesten heel wat regelen binnen het gezin en met het werk. De groep sluit namelijk om 15.00 uur en Samuel kon daar niet in de BSO. We hadden het overigens graag voor hem over, maar twaalf weken was voor ons meer dan genoeg.”

    Een nieuwe blik ontwikkelen
    In de Vuurtorengroep was meer aandacht en rust. Samuel zat in een klein groepje van zes kinderen met twee leidsters. Hij werd positief gestimuleerd, zijn concentratie verbeterde, hij kon langer met een werkje bezig zijn en ook puzzels en spelletjes gingen hem steeds beter af. Hij liet zichzelf daar meer zien dan op het kinderdagverblijf. “Door het dagelijkse contact met de pedagogisch medewerksters, het terugzien van videobeelden en de positieve en genuanceerde benadering van de mensen die met Samuel werkten, kregen wij vertrouwen en handvatten om verder te kunnen. We kregen bevestiging dat we het thuis prima deden en tegelijkertijd kregen we meer inzicht in Samuel en het hele autistische spectrum. Toen in het eindgesprek werd geadviseerd om nader onderzoek te laten doen naar eventuele autisme spectrumproblematiek bij Samuel, kwam dit niet meer zo bedreigend over als het observatieverslag dat bij het kinderdagverblijf was gemaakt.”

    Alles op zijn plek
    Jammer genoeg was er na de observatie nog geen plaats in een behandelgroep. Samuel werd op het oude kinderdagverblijf met open armen ontvangen. “Deze overgang ging op zich goed, maar we zagen wel dat Samuel iets van zijn verworvenheden bij de Vuurtorengroep kwijt raakte. We zijn daarom blij dat hij sinds de zomer naar de dagbehandeling kan. Hij wordt nu in een busje vervoerd. Met de chauffeur en de busbegeleidster klikt het goed. Voor ons scheelt dat ook veel gedoe.” Tot het moment van plaatsing, hebben Samuels ouders met de observatieverslagen van de Vuurtorengroep een versneld diagnostisch traject doorlopen. Samuel blijkt inderdaad een vorm van autisme te hebben. “Dat verandert niets aan het traject dat we nu verder ingaan. Dagbehandeling past daar helemaal binnen. Doordat Samuel nog een jaar behandeld wordt, kunnen we de keus voor een basisschool nog eventjes uitstellen. Daar gaan we samen naar kijken. Bij de dagbehandeling is alles voorhanden, ook logopedie. Dat geeft veel rust. We hebben een gezinsbegeleidster, een contactpersoon tussen ons en de groepsleiding en een mentor (vaste groepsbegeleider). We hebben er veel gesprekken gehad en ze komen ook op huisbezoek. Samuel zit daar goed. We zien weer ontwikkeling. Met de (reguliere) BSO van onze dochter hebben we kunnen regelen dat Samuel hier ook terecht kan.”

    Betrokkenheid en tevredenheid
    Al met al zijn Samuels ouders blij dat het kinderdagverblijf aan de bel heeft getrokken. Hierdoor zijn ze in een vroeg stadium op onderzoek uitgegaan en kan Samuel worden geholpen. De wachtlijsten en de impact van het eigen vervoer was groot, maar niet onoverkomelijk. “Twaalf weken Vuurtoren was voldoende: iedereen had naar hem gekeken. Het aangeboden maatschappelijk werk was prettig, maar geen absolute must. Wij voelen ons sterk en mondig genoeg om onze weg met Samuel te vinden. De ondersteuning die we krijgen vanuit de dagbehandeling is precies voldoende. “

    En Samuel? Die komt er echt wel!

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers