Inloggen
Integrale Vroeghulp Friesland

Integrale Vroeghulp Friesland


 0/5 Sterren (0)

Zwemmen in een onbekende wereld

    Susan Osterop
    • iedereen (publiek zichtbaar)
    • 32
    Door Susan Osterop in de groep Integrale Vroeghulp Friesland 625 dagen geleden

    Categorie├źn: Praktijkvoorbeelden, Ketennetwerk


     0/5 Sterren (0)

    Zwemmen in een onbekende wereld

    Als er veel hulpverleners bij je kind betrokken zijn, dan is het wel prettig als die hulpverleners goed met elkaar overleggen en op één lijn zitten. Het is niet de bedoeling dat de neuroloog zegt: “Het gaat goed met uw kind.” Terwijl de kinderarts zegt: “Uw kind is gehandicapt.” Dit is echter wel de ervaring van Ramona van der Meulen. Haar dochter Anouk kreeg vlak na de geboorte een hersenbloeding.

    “Er is wel het een en ander misgegaan in de zorg aan Anouk nadat ze uit het ziekenhuis kwam. Het is opvallend, maar voor ouders vooral heel frustrerend en verdrietig om te zien hoe medici onderling niet of nauwelijks contact met elkaar hebben en volstrekt tegengestelde adviezen geven en verschillende conclusies trekken. Gelukkig zijn we via het consultatiebureau in contact gekomen met Integrale Vroeghulp. Het was een verademing toen Aleida de Jong de boel kwam stroomlijnen.”

    Stroomlijnen
    Naast de neuroloog en de kinderarts zijn er ook een fysiotherapeut, een logopedist en een revalidatiearts betrokken bij Anouk. “Het was fijn dat er iemand was die een en ander stroomlijnde. Als de kinderarts tegen je zegt dat er van alles mis is met je kind, terwijl de neuroloog net heeft gezegd dat het heel goed gaat, dan komt je dat erg rauw op je dak vallen. Twee jaar lang hadden we het idee dat het best goed ging en ineens kreeg Anouk allerlei stempels van een kinderarts die tot dan toe helemaal niet in beeld was geweest, terwijl dat wel had gemoeten.”

    Portage
    “Onze vraag aan Integrale Vroeghulp was vooral om een en ander te coördineren en te stroomlijnen. Verschillende artsen, hadden verschillende ideeën en als ouders moesten we er bovenop zitten. Wat was nou waar en wat was het beste voor Anouk. Met Aleida hadden we iemand achter de hand die ons begeleidde, die ons leerde weer vooruit te kijken. We hadden ook het idee dat we dingen gemist hadden, kansen om Anouk te stimuleren. Aleida kwam met het idee om aan te melden voor Portage. Met de pedagogisch werker van de Rijksuniversiteit leerden we hoe we Anouk stapsgewijs konden leren hoe ze bijvoorbeeld kleuren kon herkennen. Op deze manier konden we Anouk goed stimuleren en dat nam veel weg van het gevoel dat we dingen gemist hadden.”

    Schoolkeuze
    Ook het kiezen van een school voor Anouk was niet gemakkelijk. Weer kregen ouders tegengestelde adviezen. Uiteindelijk zijn ouders op hun gevoel afgegaan. “Als je uit gaat van je gevoel komt het uiteindelijk toch goed. Je moet enerzijds reëel blijven en anderzijds wil je het beste voor je kind. Anouk zit nu op het regulier onderwijs en ze vindt het geweldig. Als ouders zie je de groei van je kind. Anouk heeft aan achterstand van een half jaar, dus tegen de meetlat van leeftijdsgenootjes komt ze er bekaaid af. Maar als individu doet ze het super. En het mooie van het reguliere onderwijs is ook dat ze zich kan optrekken aan haar klasgenootjes. Ze wordt ook door hen geaccepteerd, dat was een belangrijke afweging bij het maken van de schoolkeuze.”

    Back up
    “Ondersteuning van het IVH-team, ik zou het iedereen aanraden. Het is heel vervelend als je zwemt in een wereld die je onbekend is. Je hebt echt iemand nodig die je wegwijs maakt. In het IVH-team heb je alle disciplines bij elkaar en wordt er vanuit alle invalshoeken naar je kind gekeken. Enerzijds leer je als ouder op je eigen kunnen vertrouwen, anderzijds is het fijn om een back up te hebben.”

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers